Egbert Stroeve

Egbert Stroeve is in 1958 geboren aan het Oosteinde in Hardenberg. Hij woont al vijfentwintig jaar met zijn vrouw Ina en hun twee dochters Ilse en Ilona in Westerbork.

Het muziektalent heeft Egbert geërfd van zijn vader, die trompet speelde bij KNA (Kunst Na Arbeid) in Hardenberg. Daarom nam Egbert als vanzelf de trompet ter hand en al snel bleek hij aanleg voor dit instrument te hebben. Vooral meester Zijlstra, zijn onderwijzer op de lagere school en eveneens trompettist bij KNA, stimuleerde hem zijn gave bij KNA verder te ontwikkelen. Hij kreeg daar les van de toenmalige dirigent Henk Leus en later van diens opvolger Albert Eshuis. Toen Egbert elf jaar was ging hij naar de muziekschool. Nog wat ouder speelde hij veel in de kerk, samen met organist Riekus Hamberg. Samen verzorgden ze ook de muzikale begeleiding tijdens veel campingdiensten op de campings Boslust en De Vechtstreek. De toenmalige muzikaal leider van KNA, Albert Eshuis, was ook dirigent van diverse koren. Bij uitvoeringen van die koren wilde hij graag het koperkwartet van muzikanten van KNA als versterking er bij hebben. Egbert en de andere drie wilden hier graag hun medewerking aan verlenen. Dit muzikale viertal speelde ook tijdens concerten van het gemengd jongerenkoor Zevenmaal, met concertreizen door Denemarken en Oostenrijk. 

Conservatorium 
Egbert had het in die tijd zo druk met muziek, dat zijn leerprestaties op het VWO achterbleven, met als gevolg dat hij in de vijfde klas bleef zitten. Daarna waren de muzikale activiteiten meer in balans met het schoolwerk. Nadat hij in 1977 geslaagd was, ging hij naar het conservatorium in Zwolle. Hij werd hierbij ondersteund door zijn leraar van de muziekschool, Willem Kerssies. Op het conservatorium was trompet het hoofdvak en het keuzevak Directie HarFa (Harmonie en Fanfare). In 1982 studeerde Egbert af. Toen hij pas op het conservatorium was begonnen, werd hij gevraagd om bij KNA de dirigeerstok tijdelijk over te nemen, omdat de toenmalige dirigent er plotseling de brui aangaf. Dit beviel van beide kanten zo goed, dat hij daar tien jaar bleef. Het was zijn eerste, betaalde baan. 
Via de muziekvereniging in Windesheim ging Egbert trompetles geven. In die periode is hij ook, ongeveer vijf jaar, dirigent geweest van de Gospelsingers uit Mariënberg. 

Johan Willem Friso Kapel 
Nadat Egbert afgestudeerd was aan het conservatorium, heeft hij het eerste jaar alleen lesgegeven. Na dat jaar solliciteerde hij bij de Johan Willem Friso (JWF) Kapel in Assen. Hij werd op de vacature geattendeerd door Henk Veneman, die samen met hem in het ‘Nienstedes koperensemble’ (de opvolger van het koperkwartet) speelde. 
Bij de JWF-Kapel was een plaats vrij voor een kornettist. In juni 1983 werd Egbert aangenomen. Vanwege bezuinigingen moest de JWF-Kapel in 2005 fuseren met de Koninklijke Militaire Kapel (KMK) in Den Haag. De naam veranderde toen in Koninklijke Militaire Kapel Johan Willem Friso. De standplaats bleef Assen. De kapel bestaat uit vijfenvijftig personen. Het orkest treedt veel op in het buitenland, onder meer in Canada, de Verenigde Staten, Polen, Frankrijk en Noorwegen. In de tachtiger jaren traden ze regelmatig op in Duitsland, onder meer in de legerplaats Seedorf. Daar werden zogenaamde ‘goodwill concerten’ gegeven om de lokale bevolking mild te stemmen, zodat die er wellicht van af zou zien, voor de schade, ontstaan door de militaire oefeningen, een vergoeding te eisen. 

Paleis Noordeinde 
Muzikant zijn bij de KMK JWF is een fulltime baan. De orkestleden zijn op pad of repeteren. Zo treden ze ongeveer zes keer per jaar op bij het werkpaleis Noordeinde van Koningin Beatrix, als diverse ambassadeurs hun geloofsbrieven komen aanbieden. Tijdens het binnengaan van de ambassadeur wordt het volkslied van het betreffende land gespeeld. Regelmatig maakt de kapel promotie-cd’s. Muziekuitgeverijen promoten zo hun nieuwe muziekstukken voor amateur-orkesten. Bekende landelijke artiesten als Wieteke van Dort, werken hier ook aan mee. 

Uruzgan 
Egbert heeft bij de kapel een jaarrooster. Dat is natuurlijk van groot belang voor SDG en andere nevenactiviteiten van deze druk bezette man. Maar het komt ook voor dat hij, buiten het geplande rooster om, acuut wordt opgeroepen voor een optreden namens de KMK JWF. Bijvoorbeeld in een geval van overlijden binnen de strijdkrachten moet een trompettist van de kapel het taptoesignaal blazen ter ere van de gesneuvelde soldaat. Ook deze eervolle taak is onderdeel van het werk van Egbert. Gelukkig is de vorige dirigent van SDG, Andre van Huizen, die vanwege een verhuizing moest stoppen, in voorkomende gevallen bereid in te vallen. Zo is Egbert een keer op en neer naar Split in voormalig Joegoslavië geweest, omdat daar een Nederlandse militair was gesneuveld. Om diezelfde redenen is hij in 2007 in Afghanistan geweest. Hij vloog toen via Kabul naar Kamp Holland (bij Tarin Kowt) in Uruzgan. Een bijzondere ervaring voor Egbert. Hij kreeg daar een wapen en munitie in handen geduwd, kreeg een schervenvest omgedaan, kortom, hij moest zich als een echte militair gedragen. In wezen is hij dat natuurlijk ook, maar Egbert voelt zich in de eerste plaats muzikant. Dichter bij huis speelt Egbert jaarlijks op 4 mei in Westerbork bij de dodenherdenking het taptoesignaal, vaak abusievelijk The Last Post genoemd. 

Dirigent 
Na tien jaar dirigent te zijn geweest bij KNA in Hardenberg is Egbert, na een periode van ongeveer tien jaar afwezigheid, opnieuw in dienst gekomen bij hetzelfde orkest. Eind 2008 is hij defi nitief gestopt, nu na een periode van twaalf jaar. In de tussentijd is hij ook nog dirigent van de fanfare Bazuin in Schoonebeek en fanfare Irene in Nieuweroord geweest. Na het beëindigen van het dirigentschap bij KNA Hardenberg is Egbert meteen gevraagd door SDG Ane. Bovendien is hij vanaf 2001 de dirigent van SDG Westerhaar. Echtgenote Ina gaat met haar man mee naar de repetities in Westerhaar, want zij bespeelt in dit orkest de tenorsax! Dochters Ilona en Ilse vielen op klarinet vaak in bij KNA, maar ja, daar heeft een fanfare niets aan. Vlak voordat Egbert bij de militaire kapel in dienst kwam, gaf hij les aan de muziekschool in Hardenberg en aan de muziekschool in Hoogeveen. Bij zijn aanstelling bij de kapel is hij daarmee in Hardenberg gestopt. Vanaf 1986 is hij verbonden aan de muziekschool in Emmen. 

Soli Deo Gloria 
Het fanfareorkest van SDG Ane bestaat momenteel uit ongeveer vijftig personen. Het orkest speelt in de vierde divisie en repeteert twee uren per week, op vrijdagavond. Deze twee uren worden ten volle benut. Egbert verlangt van de orkestleden, dat serieus wordt gerepeteerd. Voor en na het spelen is er tijd voor gezelligheid, iets wat bij SDG ook hoog in het vaandel staat. Egbert is zeer te spreken over de kwaliteit van de muzikanten van SDG. Alle stemmen en instrumenten zijn goed vertegenwoordigd. De samenwerking met de muziekcommissie loopt prima en het bestuur is zeer gemotiveerd. Het is een enthousiaste groep mensen met een warm hart voor de muziek. Naast koralen en marsen speelt de muziekvereniging onder meer ook prachtige filmmuziek en populaire muziek. 

Bron: De Groene Gramsberger